Ngayon lang ako mabubuhay ulit sa blogsphere. Dahil sa pagod ko kahapon, galing klase at nagpizza parteh kami, sinulit ko ang buong araw makapagpahinga total bukas wala naman pasok dahil holiday. Gumigising lang ako para kumain at tulog ulit. Baboy!! Hahaha ano naman talagang bumawi ako ng tulog at pahinga kasi matagalan na naman magkaron ng long weekend, sabay madami pang gagawing assignments ngayon. Bukas sisimulan ko ng isa-isahin ang naiwan na trabaho para hindi ako magmamadali sa Tuesday.
Malapit na rin ang midterms and I need to prepare more this time para hindi ma-disappoint pag dating ng result sa exam. haha it’s already a great opportunity na sa akin to go to school again kasi may experience na ako at applicable lahat, vice versa kung baga kasi after school I could apply it right away sa trabaho what I have learned. though honestly now, I have confusion already, madaming nagbago, madami akong nakitang mali at inisa-isa ko para I could cope uo the with situations, I know I need to seek professional help para maintindihan ko rin ang mga nangyayari sa akin. Hindi naman ako mentally ill or may problema sa pagiisip only that there will be a time sa buhay natin na nagugulohan tayo at normal lang yon.
I always have this positive view in life now compared noon, I know I can handle what bothers sa utak ko, sa mga situation na nangyayari, nagugulohan ako kasi the way I worked noon is too far different now, if I feel the contentment sa work ko noon in handling the clients who have problems in life, ngayon atrasado na ako kasi sa dami ng nalearn ko sa school I am afraid to be the same person noon which in school taught me what are the proper ways of dealing or handling clients.
And moments like this, ito ang surely I miss with my mom because wala akong mapagtanongan kung bakit at she could never guide me what to do, sariling sikap na ako ngayon, pilitin intindihan ang mga bagay na minsan wala ka rin namang sagot sa mga tanong mo, minsan kailangan mo rin magpretend na kaya mo para hindi ka malunod sabay sa mga problema at mga pagdududa at the last na nalearn ko sa buhay, kailangan mong isipin na lahat kaya mo kahit sa simula pa lang may takot ka ng gawin ang mga bagay na minsan hindi mo maisip na kaya mong gawin!!




