Tele-Reality-OBWard-SuiteRoom

I had this conversation kahapon with my officemate na bagong panganak. Kagabi and kanina umaga, yong rants ni sissy sa hospital – ob ward.

May malaking difference nga ang mayaman at mahirap.

Marami diba? You can count it sa fingers niyo yan.

Sa career ko, ang mga mahirap madalas kong naririnig magsalita. Alam kong totoo ang hirap nila sa buhay pero ang tanong, ano ba ginawa ng gobyerno para sa kanila. Sa totoo lang, meron naman, may maganda at hindi maganda din naman.

Pero nasa tao lang talaga yan paano niya harapin ang buhay niya, ang pagkakataon na binigay sa kanila para umasenso, hindi kasalanan ng gobyerno kung bakit mahirap ang tao.  Kung may kasalanan ang gobyerno, yon ang cutting of cost or I’ll say na may budget para sana sa mga facilities lalo na sa government hospital pero hindi nabibigay ayon sa ano ang na-approved. (ma-shoot to kill talaga ako nito lol)

Si officemate, witness na witness niya na sa loob ng delivery room, sinisigawan at pinapagalitan lang ang mga babaeng nanganganak na tumahimik lalo na yong hindi kutis mayaman (swerte si officemate kasi maputi). Sa ob-ward naman daw, sa isang bed may 2 or 3 na pasyente with the babies. May hindi nakakabili ng diaper at kahit gatas, lalo na pambayad ng hospital. It’s true.

Si kapatid, galing ng suite room sa hospital na yan. Oo suite room pero totyal ang pasyente dahil hindi na namomoblema ang mga nurse sa mga nireseta ng doctor. Lahat andon na daw. si sissy ngayon after 3 months, nilapat sa ob-ward. Bumulagta sa kanya lalo anong hirap meron sa ob-ward at anong hirap meron talaga ang mahirap.

Na-tats ako kanina dahil nagkwento siya. Dumaldal. Madaldal din kapatid ko at walang dudang magkapatid talaga kami hahaha

Ang mga pasyente sa suite room, kapag nasaktan dahil hindi ka marunong magpasok ng IV, halah at lagot na kasi itatanong daw ang pangalan mo at may “reprimand” drama agad-agad. Sa ob-ward naman daw walang reklamo ang pasyente. Si kapatid may training sa IV therapy kaya maswerte ang kanyang pasyente daw dahil she said as much as possible ayaw niyang may sakit maramdaman ang kanyang pasyente.

Ngayon, may isang pasyente kahapon daw na yong haba ng needle na kailangan itusok sa mukha ng pwet eh kasing haba ng mga 3 or 4 inches ba yon. Ang sabi nong pasyente sa kanya na sabay hawak sa kamay ni kapatid daw “maam, iba talaga kapag yong nurse eh may extra care sa pasyente kasi in pain na ako dito pero nababawasan dahil binibigyan mo halaga ang pakiramdam ko” gusto kong sumabog sa narinig ko, naiiyak na ako sa kwento ni sissy kaya naligo nalang ako lol

May mga bagay sa ating buhay na minsan kailangan dumaan tayo sa problema para maintindihan natin ano ang pakiramdam ng ibang tao lalo na kapag halos magkapareho ang situation. Hindi tayo effective sa ating mga profession o sa sariling buhay natin kung hindi tayo nadapa, nasaktan at naranasan ang minsan maging pasyente, maging mahirap at naapi.

Wag masamain ang mga pagsubok na dumaan sa ating buhay dahil its clear na may mga rason kung bakit nangyari ang mga ito. Harapin at labanan kung ano man ang iyong pinagdaanan, isipin na kung yan ang problema mo ngayon, kumusta naman ang may problema sa baga? Atay? Heart? Na nagbibilang nalang ng oras dito sa mundo, ang mga taong walang makakain na naghahanap lang sa basura. Kaya mo kayang tumayo sa paa nila kung magrereklamo ka sa problemang meron ka ngayon? Kaya maging matatag ka, lahat ay kaya nating lampasan, with all the prayers, sure why not!

P.S.

dual slash split personality lang ang peg ko haha lol shhh tatahimik na ako promise

Tele-tahimik-muna

Ayoko muna mag-ingay, walang intro, walang drums, kampana at ano pang anek-anek.

Natatawa rin ako kapag iniisip kong mag-eemote ako, ganyan hahaha but no, no, I hope it’s a big no. lol

It’s in my thoughts now I want “telelalahbells” will remain as a happy person, may happy thoughts and will definitely just laugh with problems and I think that’s what I am doing now kahit sobrang bigat na ng kuyukot ko esteh yong puso ko charing lang hahaha

Kayo, kayo lang eh! Hihihi pero honestly, since I came back sa mundo ng blogging, I started to open my thoughts, lahat na ata kulang nalang maghubad ako pero wag na masara pa tong blogspot dahil sakin. 

Hahaha roootts. And u became all my inspiration kaya tuloy ang ingay-ingay mode ko. char!

Una, I just want to say thank you to all sa walang sawang pagbisita sa blog ko, may sense man o wala ang post ko you never failed to drop and left your footprints, you made a difference sa life ko and alam mo yan. Salamat kaibigan, mga sis, ateh, koyah at mga ka-animals.

It has been months since dito ko nilagay lahat ng rants ko sa buhay and I am grateful that dahil sa blogging at sa inyo, I come to discover a lot of things sa buhay ko, nakaya kong i-separate ang sarili ko, (dual personality ang peg? Hahaha) kung trying hard to be formal kami kasi nga tinitingnan ng maraming tao ang profession namin sa realidad na parang bawal magkamali, dapat lahat ng bagay ay tama, iniiwasang magkamali dahil panget sa mata ng ibang tao, but dito sa mundo ng blogsphere, abah super split na split ang personality ko dito hahaha wala yon, hindi kasama yon dahil mas gugustohin ko yong simpleng ako lang talaga, free to express my thoughts without any judgment, without any doubts and we are all free to share what’s in our mind (facebook lang ba may alam? Lol)  lahat equal, yon ang importante sakin, walang mayaman, walang mahirap lahat ay pantay tayo dito sa mundo ng blogsphere.

Now I am saying that I already have a life here.. chars!! Haha

Sa totoo lang, gutom lang ako now hahaha jowk. There’s just this feeling lang na I once felt this, nakakainis, nakakalito at nagugulohan (charoots) pero hindi ako na-tatae ha. Promise. Hahaha

I am trying now  na maging seryos na. hahaha syet.

Natuwa lang me, a year after I learned to listen again those “love songs” bwahahahahaha natatawa ako pero totoo nga, bakit ba wag ng makialam blog ko to hahaha jowk naiiba na rin ang mood ko, hihihi ohhh well thanked God for the life and love I knew it once na naging matatag ako lalo at nagbigay ng daan para maintindihan ko rin ang ibang tao who have been an alipin ng pag-ibig. Charooks!!

But anyways, tumae lang ako dito sa blog ko este naglabas ng hindi naman sama ng loob but saloobin lang ata. I just want to take this out, yong happiness na hindi mo alam where galing at ano ang pinaghuhugotan char char many char hahaha basta yon na yon talaga, be it, whatever is in your mind, basta yon na talaga! Hahaha

[insert puso na may butas]

P.S.

Like I said, I’m glad and happy na naabot mo yan. You got it. Finally, the license, the firm and the life, it is really for you. Basta i am just happy for you, hanggang doon lang siguro.  Your dreams became your reality now, congratulations!  I can't be part of that, anymore. Until then, architect. =)

Tele-Talatak-Contest-Winners

Bam baam baaamm boooomm!! Shake it to the right!! Shake it to the left!! I am getting so sexy and I know it!! Ohhh lalala sabay splleeett with hands up in the air!! Telelalalala baaamm booom!! Ohh!! Bang!!

Tunog ng kampana sabay-sabay buong pilipinas

Heto na… heto na.. heto na…

DOO-BIDOO-BI-DOO, BIDOO-BIDOO

(drums) bam!! Baam!! Bang!!

Dahil tapos na ang 1^st quarter natin, I am going to announce sino ang nanalo sa Mr. & Ms. TelaDaldal (daldalera at daldalero) sa blog ko. makakatanggap sila ng premyo galing sa akin at autograph (artistang artista lang? hahaha) I am going to mail my prize kung sino man ang nagwagi ( speech pls? lol )

Sila ang natatanging walang sawang sumubaybay sa aking mga emohan,  sa mga walang kwentang blog post minsan, sa mga paniniwala ko nong ako ay  bata pa at mga kababalaghan na nangyayari sa aking buhay, silang dalawa ang masasabing kong PINAKA-madaldal since nagbalik akong magblog.

So eto na ba?

Clap clap clap kampana ay kailangan mag-ingay para may feelings…

Drum rolls… tarrraaagggg taaaggg baaggggg…

Dapat maingay para mawala ang mga malas. Chos. Haha

Kaibigang malusog, pati puso ay kasing laki pa ng kanyang katawan. Bago pa lang ako sa PBO noon, at kakabalik ko lang sa mundo ng blogsphere, siya! Siya ang feeling kong tahimik, demure (chos lang para hindi masira ang reputation) at hindi ko alam pa ano ba talaga ang totoo sa mala-devil niyang mukha este mala-anghel pala, siya ang isa sa una kong naging taga daldal at mahilig gumawa ng reaction paper sa blog ko. deep inside me (seryos ako dito lol) I feel this urge? Urge talaga ang term ko eh ano? Hahaha palit-palitan, panira ng moment hahaha anyways, hindi man kami madalas nagkukulitan, hindi pa kami din nagkikita ng personal, we just talk some matters of our life ganyan ganon chika seryos sa buhay (reets) oo may ganyan kaming moment kapag nagugutom ang mga alaga sa tiyan lol pero he is one of the bloggers na kilala ko na super totoo, walang keme, walang pretentions at lahat sinasabi walang takot sabihin ang kanyang saloobin, kinokontra niya kaming mga babae at pwes pinanindigan talaga (langhiya hahaha). Feeling ko at sinasabi nila, na siya ang katapat ko sa kaingayan, sa kalandian at iniisip ng madla pano nalang kapag nagsanib pwersa na kami! (may powers2x lang?)

Wala akong choice talaga, alam mo that awkward moment na wala kang choice to announce sino ang nanalo? Hahahaha jowk.

Ingay-ingay ulet pls… I need splleeetersss.. im requesting josh of KULAPITOT to do that, do that. Lol

Ito naman si Ms. TeleDaldal for this 1^st quarter, sa sobrang ingay ko, at napunta ako sa blog niya, tahimik ang peg ko, nahihiya ako kasi feeling ko si God ang nakikipagusap sakin, na-eenlighten ako whenever I stopped and read. Somehow on the other side (dual personality? Haha lol) na-lilift up ako with the words, quotes and verses she threw sa blog niya at hindi lang ako naman ang may ganong feeling but everyone does. It help us, it reminded us that no matter how busy we are sa araw-araw, kailangan natin magkaron din ng relasyon kay God, hindi lang tayo dapat magaling sa pakikipagrelasyon sa ibang tao. Kilalang kilala siya sa blogsphere na siya ang granny na bagets, mommy ng lahat. Nagmamasid man siya sa mga kabataan ngayon, sa ano man ang iniisip natin, ano ang takbo ng ating mga utak natin, she knew that it’s too far from what she used to see but ni minsan wala akong narinig na pinagalitan niya tayo (hahahaha) dahil lahat naintindihan niya, inintindi niya ng walang judgment at doubt. Siya ang Ms. TeleDaldal this 1^st quarter dahil hindi niya pinapalagpas ang kanyang iniisip sa bawat blog entry ko, may sense man o wala.

So ito na talaga, this is it na really… drum rolls again so hard… please.. requesting mecoy and animal friends feyel, kat and pao na gumawa ng mecoy face at ikot ikot kembot kembot at lahat jump then dapa bigla, dyan lang dapa lang kayo, wag kayong tatayo hanggang hindi ko sinabi (hahaha)

So here it is finally… ohalalalalalala telelalalala tadaaanngg…

Sila ang Mr. & Ms. TeleDaldal for the 1st quarter. 

Senyor Iskwater

Joy's Notepad 

I am lucky! i found this pic through Zai's album (thanks zai hihihi)

Sa lahat ng naging parte ng blog na ito, super akong nagpapasalamat sa inyong lahat, you've been my inspiration kaya ng hindi sinasadya mas lalo akong nagiingay rooots. sana wag kayong magsawang maki-ingay at maging parte ng buhay ko, i am so pleased na maging parte kayo ng paglalakbay ng aking buhay. salamat ng marami sa inyong lahat.

May darating pang 2nd quarter, end of June mag-aannounce ulit ako ng winner base on sa dami ng comment mula sa araw nato forward until June 30th. So samahan niyo ulit akong mag-ingay sa darating na tatlong buwan!

CONGRATULATIONS po sa inyo!! 

P.S

Mommygranny joy, enge ako ng add mo where i can mail my prize. i already have the address of senyor. hihihi thanks mommygranny!

Tele-GoodByernes-Emote

Telelalalalala gandang hapon

Tele-good-Friday

No claps, no dance and split for the intro of this post since it’s good Friday. (bait ako now, this moment hehe)

Dami ko pang sinabi eh mag-eemote lang din ako naman jowk

Nooooo… I am trying not to. Char!!

Dahil lang ito sa MUSIC ROOM ng mga bloggero authored by RIX

Ito ang resulta ng good Friday afternoon ko…

Dahil sa mga kanta na nasa music room, naisip ko ulit yong kanta na matagal ko ng iniwasan dahil sa pagbubuwis ko ng buhay non charing! Hindi ako tinatablan ng blade lang, kahit kutsilyo walang sinabi. CHAIN SAW malamang walang ligtas aking kamay doon lels.

Seryos na ako…

Itong kanta na ito…

If u read between lines you will know what message I am telling you…

Hands up ako, wala akong alam. (seryos yan)

For all you know, ngayon ko lang ito i-reveal roottss. Behind all those smiles and laughter na meron ako, ito ay dahil sumugal ako sa buhay minsan, nadapa ako, at natuto, naging tanga at nabulag (dilat na ang aking mata ngayon promise lol) and that helped me to be a happy person now. This is what i always tell to those people na nalulungkot "sadness will lead you to new happiness" yan lang ang nangyari sakin. lel.

That song, yan ang kwento ng buhay pag-ibig ko minsan (malaking charing!) oo may pag-ibig din ako naman! (i'm counting joke!) Hahaha pero like I said HANDS UP AKO, I’m innocent. (pls I’m so innocent don’t kill me hahaha)

Want to know? Now na? later nalang kaya? Hahaha

Sige na nga. You may judge me or not but it’s up to you. I just want to disclose this to let go of those things behind my smiles and laughter. I don’t want to pretend anymore that I have a great life once in love. I want you to learn too what I have learned in life the same. I am aware with what’s right or wrong yet i never get a word from myself. But it was one of the best decision I made to let it go of that suicidal love (may suicidal love talagang term hahaha), honestly, I fought my feelings, I fought myself, my heart and my brain. It was hard, very hard that I almost lost myself in the process of healing (roootttss  may ganyang drama hahaha) and I won after all.

Maniwala kayo or hindi, he was once a blogger and never a single moment I thought of seeing him personally after all knowing the situation. He tried to reach me, he tried to stand in the airport for how many hours but I was tough enough with my decision not to, though I am really dying inside, its killing me seeing him far away from me (kantang kanta lang ang linya ko hahaha) but I need to hold on what is really right for me, my future and his. Kinaya ko though i broke down. (luhod at sinabing kailangan ko ng himala haha)

This is just one of the reason why i left blogging for a while. hihihi 

Separately, may real love life talaga ako bago ko siya nakilala and even after him (just same person lang naman). hahaha lol 

Love isn’t love after all…

Thanks paparix (papa-usohin para maging official side kick ni papa jack haha) of music room, this gave me a room to open a small box in my life. I felt so free and happy now. so, pwedi na akong mag-artista? hahahaha 

Tele-isip-isip-sa-holy-week

Baamm! Baaanng! Boom boom ohhlalalala telelelalala baaanngg!!

Im shaking my booty to the right (paaakkzz –spank the big butt lol) Im shaking my booty to the left (baamm) ohh lalala…

Ayyy… shhhh.. dapat tahimik pala at seryos ang usapan… (psstt holy week oh)

I was at FIEL’s blog (read as FEYEL, he said) last night and he talks about the holy week thing and (insert may sound - pumutok ang cork ng isang champagne) slight parang nakonsensya naman ako na ang ingay-ingay ko samantalang itong pinaka-good-friend ko sa blogsphere ay ang seryos sa semana santa na ito.

It gave me a thought (seriously lol hindi nga, oo nga eh)

I commented his entry with a question the same na noong ako ay bata pa kaya may boracay-boracay na bang bakasyon ang mga tao kapag semana santa at ang holy week ba ay ginawa na bang araw ng bakasyon ng mga tao? Kasi while growing up, hindi ko nakita yan until now lang with all these media popping on tv.

Nong bata pa ako, aga kaming magising, maglalakad ng malayo, nagsstation of the cross, ramdam na ramdam ko ang holy week noon, tapos meron pa itong bawal maligo after 3pm ng byernes santo at bawal ang mag-ingay kundi pipingotin ka at sasabihing “magagalit si god sayo” at ang kakainin lang namin ay “tabirac” (ginataan ata sa tagalog) tapos walang kamatayang  biko at puto maya tapos ang buong pamilya ay nagkakaisa sa pagkahinan. Masaya ang kabataan ko, na-enjoy ko ang bawat okasyon sa pamilya.

Ngayon, nawala na ang tradition sa aming pamilya lalo nong nawala na ang lola at lolo ko tapos ang mama ko. pero madami silang naiwan na values at kaugalian sa amin na sinusunod pa rin namin.

Nag-iba na ang takbo ng buhay at ang ating mundo ngayon…

I am nothing against sa pagbabakasyon ng mga tao kapag semana santa, this is also the time naman for the family to be together syempre pamilya ang pinakauna sa lahat naman. Pero yong tanong ko lang talaga na noong bata pa kaya ako, ganito na kaya ang semana santa on the other side? Or sadyang dahil bata pa ako at hindi pa ganon kalaki ang media kaya hindi ko maramdaman yong vacay mode ng mga tao sa iba’t ibang lugar ng bansa.

Whatever it is, para sakin ang holy week is the time to reflect, time to know ano ba talaga ang purpose natin dito sa mundo, pano if one day we will know we will die sooner, then what? Ano ang nagawa natin sa mundo, at sa ibang tao? Kasi ang alam ko, when we die, wala tayong madadala. When we were born hubo’t hubad tayo and we will die the same.  When we were born it is not us who take care for our self but others (referring to midwife, nurse, doctor etc) and the same when we die it’s not us or our family will take care of us but the same ang ibang tao pa rin (referring to sa mag-eembalsama satin). Kaya now pa lang gusto ko ng mag-isip ano ba ang pwedi at dapat kong gawin para maging handa at hindi ako mahihiyang harapin si God at the end of my life kasi kahit anong gawin natin, may ibang buhay maliban dito sa mundo. (at nag-end talaga ang post ko sa kamatayan pa rin lol)

Sana nagkaroon ng meaning ang post na ito about sa ano ang meron at mawala soon.  =)

 

Tele-walang-kwentang-update

Baaannngg!! Baamm!! Booomm!! Boom!! Kaway to the right, kaway to the left!! Ikot ikot jump jump at biglang split! Lol

Telelelala-bati sa inyong lahat.

Finally, im happy kasi nakakapagupdate na ako ng blog ko! hahaha

Just busy with school, had our finals, may research pang pamatay! Ngayon 1 week break ang utak ko sa mga dapat kong isipin at harapin.

Malapit na matapos ang March, ibig sabihin malapit na rin akong mag-announce sa Ms. Daldalera & Mr. Daldalero for the 1^st quarter. Like I said, may reward or prize akong ibibigay kung sino ang mananalo. Nag-iisip pa ako ng magandang prize. Hihihi ang mananalo base sa number of comments na dinaldal niya sa old blog ko (click this) at dagdag ang comments niya dito sa telelalabells. So magbibilang ako? Ganyan?!

Madami pa naman akong ikukwento pero saka na, ito muna ang update sa ngayon. Hindi gumagana ang utak ko, baka kailangan ko lang ng ice cream para umandar ito. Kagabi pa ako crave ng crave ng ice cream dahil sa sobrang init na yan na walang patawad.

Dahil holy week hindi rin ako makapagpromise na hindi ako makakapagtelelelelalala-INGAY sa blog at sa twitter, dahil vacay na vacay lang I have all the time to shout out my rants chars!! Pasensya ahead if mapupuno ko ang inyong timeline hihihi pero who knows hindi ko pala magawa yon dahil magmomovie marathon ako sa home theatre. Its time to sit sa living room dahil halos ilang buwan na rin akong ndi nakahiga at nakapagpahinga sa living room. So this is the time, this is the moment! Haha

Sasabihin ko sanang HAPPY holy week, hindi pala appropriate yon lol

Pasensya. =p

TelelalahKRAS

Telelelalaissues, Telelalanews and telelalaupdate for now.

Dahilan ito sa nagkagulong usapan sa twitter dahil sa tweet ko na “may blogger kras ako!” hahaha I made that revelation after I have realized that ok na pala ako (charroooss) wala lang, nakalimutan ko kasi yang blogger kras na yan for a year kasi naging busy ako sa life. roots.

When blogger kras added me sa twitter at nagccomment ulit ako sa blog niya, there! I realized again na “ayon oh! May blogger kras pa rin ako! Lol”

Open the curtain please, now na… sabay may sayaw pandanggo sa ilaw.

He is funny I may say, may humor siya ng bongga talaga, masungit minsan hindi ko alam basta ma-challenge yong ugali niya hahaha, cute ang pagiging maangas niya, hindi masyadong ngumiti most of the pics na nakita ko sa kanyang blog. Matalino syempre kasi feeling ko lang kapag ang lalaking nagbblog matalino talaga kasi pambabae lang ang may peg sa mga online diary slash blogging na sa panahon natin. Siya ay may malawak at malaki ang pangarap na nakikita ko ang aking sarili sa mga view niya sa buhay kaya siguro na-attract ako sa mga pananaw niya (may tinikling na sumasayaw habang kumakanta si pabarote)

Sarado ang kurtina… wooossshhh…

Drum roll… tug-dogodog-dah-dah-baaam!

Sasabihin ko na sa ating mother earth, ito pa ang maging dahilan ko para maselya elektreka pa ang aking pinakaka-ingatang kuyukot gaya ng sabi nila Ms. P (phioxee) sabay may boykot pang magaganap.

Nararamdaman ko ang kanilang pagkakadesperate na alamin sino si kras, nalagay ako sa hot seat ng isang oras at halos buwis buhay ang tinamo ko dahilan sa pagiimbestiga nila sino ba talaga siya. Ang sinabi ko naman, wala naman akong balak mamahalin si kras, hanggang hanga lang ako sa kanyang way of expressing himself sa mundo ng blogging (reasons! Char!)

Hard core drum roll… daaag!! Daaagg!! Bang! Baaang!!

Natawa pa ako sa sobrang pagkakadesperate nila ay itong si ate gracie (graciesnetwork) kumapit na sa babae (kumapit talaga sa patalim si ate hahaha) ginawa pa akong bisexual or kaya tomboy! Hahaha hindi ako makaget over sa kanyang sinabi dahil it’s the least I expect pang mangyayari hahaha ramdam na ramdam ko ang pagiging desperada ni ate gracie. Hahaha

Dagdag pang sinabi ko ang may AEIOU sa pangalan niya (feeling lang naman) kaya ipinilit ang Mario Verdan Junior which may AEIOU nga naman! Hahaha pero hindi! Hindi si koyah mar! hahaha reserved muna yan si koyah mar! cheereets! Hahaha

May isa pa! si EMPI, ang text brigade niya wagas na wagas! Ang mga sagot ni empi sa mga clue na binibigay ko ay ramdam ko ang thrill puro OMG!, Syet!, Kainis! Ganyan lang hahaha kahit nasa daan ako naglalakad, hindi pa rin tapos sa pagtatanong si empi at mukha na akong eng-eng kakatawa hawak ang cp at naglalakad sa daan! Lol

At si archie, nakoh! Hindi daw siya nakatulog! Megenun talaga? Hahaha kinakabahan ata si archie na siya ang maging kras ko eh! Hahaha nooo, im saving you archie for future use only! Hahaha maharot ka eh! Hahaha jowk

At si snobkat? Alam na ito dahil madalas itong kakulitan ni kat sa twitter! So alam na! hahaha

Ok ito na talaga…

Buksan ang kurtina ulet… (lagyan ng background  music na urong sulong)

At bang! Baaang! Bang!! Dagadag-dagadagdagdag-booom!!! Peenngg!!

Siya ang lalaking natawa nong paborito ko ang pet na biik aka baboy (sagwa) lang lol yan na! mahanap niyo na yan sa twitter! Go get him now na! lol

ang blogger kras ko ay hanggang sa panghanga lang ako dahil siya ang lalaking version ng pananaw ko sa buhay. ganyan lang wag na kayong magisip ng iba lol *evil grin* 

Drum rolls again… dag-dag-dag-dadadagdag-boom-beng!!! sabay tayo ang mga taong nakatingin at pinagbabato ng bomba ang stage! Hahahaha