Beauty & Madness

Kailangan iplay tong kanta habang nagbabasa 

para mas ramdam ang blog entry! hahaha chos! 

Last night I couldn’t sleep and it’s 3 am in the morning approximately. I browse my computer files and one folder gave me so much confusion so I opened it, to my surprise, halos lumabas yong mata ko – im thinking at that moment “the fuck! Na-save ko ito?!” then the next thing happened was ang bilis ng tibok ng puso ko, sumasakit ang tiyan ko, that’s the feeling na ayaw ko ng maramdaman chos! So, I read the files.

It was an email and some blog entry. Right now, how long it has been already? This is one of those I haven’t talked it about for years, I kept it. So like because I saw it, now I felt like it’s about time for me to talk about him. Maybe. He is one of us. Yes. I remember my jokes to some blogger friends na “uy! Masarap kaya na blogger yong bf mo!” deep inside of me, super yes but I just couldn’t say it, I don’t know, I tried to but I just don’t have enough guts to say it.

Two of us lasted for almost a year & it was all worth it. Why? We spent our days as if it’s our last. Distance was never an issue, hello technology it is. Until the day he came through that door of an airport. I was stunned & I couldn’t hold my breath & I got so afraid. That kind of fear I couldn’t explain, I just don’t know where to put all those feelings. I had a dream to reach at that time; my thoughts are running so fast, I couldn’t grasp it for a second either.  He simply hugged me like he is just hugging a big panda or a bear, we’ve been so best of friends, partners in all kinds but I broke down. I ran away from him for almost an hour, I came back where I left him and told him “parang I can’t go on! I don’t know, I couldn’t think, baka sobrang na-stunned ako, happy or I don’t know!” we talked and talked na parang walang mapupuntahan kasi that moment, sobrang na-block yong utak ko, na-blanko din ako, everything was so different coz nakikita ko siya, I can even hold him, different from what we used to have. With all his galit, dahil sa sobrang gulo ng utak ko, the following day, he decided to leave.

I thought that was an end of us. Again, we tried but I could still feel his pain through his blog entries. I know he was hurt that I couldn’t decide coz all he thought I am brave enough to stand and fight for what we had. I failed him. Days passed, when we had our fights, it’s painful already because may mura na, sisihan, kwentahan, sobrang abusive na at hindi ko na kinaya. I was studying & I tried to hold everything I could at that time, it was tough, a super hell ride. I kept it all by myself, all alone, I journeyed it. It was a failure of me that’s why hindi ko sinasabi.

One day, an old blogger friend asked me “are you still two okay?!” and I told him, I don’t know, why did you asked. He simply told me, I think you better check his blog & fb account. So I did. I found out that, he is busy preparing for their wedding sa babaeng nabuntis niya and his old friend. I paused & said to myself “ayy ganon?!” sa kagagahan ko I message him and said “congrats, finally, yong inasam asam mo!” I thought he will just say thank you pero epic failed dahil madaming mura ang inabot ko, sisi, sumabog ulit siya sa galit. So like ako, ok. I went offline for long.

I focused myself sa school, family & friends. I kept myself so busy na halos paguuwi ako biglang matutulog sa pagod. I have been happy with my friends that time too so kering keri. Until I received an email from him, telling everything behind sa pagpapakasal niya, sa buhay niya, sa galit niya. I didn’t have the courage to reply anymore or to say something (bumalik ang long time loved one at this time chos!) dahil I don’t want to feel na ginagago ko ang sarili ko or itong isang tao na bumalik, never na akong nagcare to reply pa. Yong ending din naman that year, double dead ako!

I know he’s just around in this corner sa blog na ito. If you able to read this, I just wanted to say sorry for all the pain I have caused you, for the promises I made and for the time and your dream to be wasted. The love I had for you was real & true. I never cheated you either like you always assume & claim it. Defense mo na kasi yon dahil alam mo na sa sarili mo na you are just pushing me away dahil you already had a new commitment. Years passed already & like you said “if it’s meant to be, kahit saan pa at ano pa, mangyayari!” I always remember that. I never replied to your email because I have no more reason to do that, this time, I held everything, as much as I could share everything I had inside, pinigilan ko na. You’ve made me a better person as well as I valued myself even more. Yes, I felt so betrayed but even so, I learned to trust. Whatever it is, I am happy for you & I am sincere with that. Thank you for everything, it was worth it, walang nasayang, coz we journeyed our life together.

 

Post Year-end breakaway

So this is just so late but I’m still going to make an entry, this year-end breakaway was one of the most annoying & a memorable one.

The first plan was going to “bantayan island” in Cebu City. Due to bagyong “RUBY” nasira daw yong island so like I said hmmm kasi hindi pa naging 26 ang katawan ko kaya hindi kami matutuloy!! A big charot!!! Hahaha so instead, we shifted going to Nasipit, Agusan del Norte where Imyang’s (one of my closest friends) provincial hometown.

The plan was the three of us (ako, bonjing, juan) will leave Cagayan de Oro City 6pm, December 26, 2014 para sure na darating kami ng before bonjing’s birthday (27^th of December) but there are a lot of changes, Juan cannot join us, I had personal reasons also before December 26, I decided not to go. Only bonjing was eager to travel and stayed there for at least a night, he said.

Just prior to all of that, I already talked to bonjing that “let’s surprise imyang, what do you think?!” he agreed on that. He lied and he is learning. Hahaha shhh. Imyang knew all along that I was in Bukidnon that day, I was very consistent of my tantrums that I won’t be going anymore. Still we stick to the plan, bonjing left 6pm that day on December 26 and I left earlier (around 3pm I think). Imyang thought that bonjing left 3pm in Cagayan de Oro because yon talaga pinalabas namin. The moment I told bonjing na umalis na  yong bus ko, that message was forwarded to imyang, assuming na he was the one who was on that bus. BUWIS BUHAY pa kasi I have mobile issues pa, yong battery ko ayaw makisama so on and off lang peg ko sa bus. 4 hours pa naman na byahe! Pakshets talaga! Hahaha I survived! Para-paraan lang yan! Hahaha

I arrived sa usapan around 8 na siguro yon, nagpanic ako kasi 2% nalang yong batt ko at hindi ko Makita si imyang yong sundo ko so like “wtf ang bilis ng karma! Hahaha” pagbaba ko kasi, mga 5 mins pa natigil yong bus kasi may umihi, at nakaharang ng bonnga yong bus, so nong umalis yong bus, diretso at agad kong nakita ang sundo ko! Hahaha fuck the magic dragon sa kaba ko that moment! Imyang was sitting on a motor vehicle across pala haaha she’s expecting na yong kuya bonjing niya ang dumating but yon ang surprise, I can still recall her face like “syet! Really?!” mga reaksyon na ganyan lang hahaha she paused for a minute and couldn’t explain how all those things happened like she thought nasa bukidnon na ako. Oh diba, sarap mangsurprise but I don’t like to be surprised! Hahaha

Sumakay na kami sa motor going sa kanila at huwaw ang layo! Hahaha totoo nga sabi niyang isla! Ang saya ng buhay! Malapit sa dagat kasi sila so abah, super rest house! Hahaha literally, nakaharap talaga sila sa dagat at may malaking cottage at yon sa ilalim yon na may tubig dagat na hahaha tuwang tuwang ako kasi hindi ka na makakakita ng ganon sa city kasi, life is so different in the province, one word “PAWIR!” hahaha So bonjing arrived just before his birthday, around 10 siguro, bitbit ang totoong cake I baked for his birthday para real happy birthday din hahaha

Midnight of December 27, 2014, we asked bonjing to pray instead of his wishes. Right after that I and imyang wished for him and we started to feel like a kid “lightning of candle, blowing of candle” hahaha on the other hand, video call ang peg ni juan para sabay-sabay pa rin kami sa birthday, (para-paraan nga yan! Hahaha) si juan sinindihan niya yong sparklers habang magbblow ng candle si bonjing, para lang ewan haha feeling nasa ibang bansa hahaha eh ano pa! right after pagblow syempre slicing of cake na meaning kainan na! hahaha and shhh… sleep mode na kami around 3am lol

We woke up late in the morning of December 27^th, the plan of going to the farm para kumuha ng buko at pupunta ng next municipality to visit ada, pumunta ng market para mamili, waley, walang nangyari ni isa. Hahaha kasi Imyang’s father arrived from work and invited us for a coffee sa cottage nila, yes coffee pero red horse yong nakaserve. Seryoso yan. Hahahaha that one was of the best breakfast I ever had sa buhay ko hahaha simpol but elegant nga yong motto non! Syet! Hahaha Prior to that pala, we went to buy some fresh bangus, sa kapitbahay lang nila, walking distance and relatives din. Yon ang nice sa province ano! Lol mas namangha ako nong nalaman kong 100 pesos lang yong kilo ng bangus at fresh na fresh pa, dahil kakaharvest lang. Doon din ako nakakakita ng perfect na inihaw na bangus – galling umihaw ng tatay ni imyang, super perfect, hindi sunog, golden brown talaga at super luto yong loob. The best din yong kinilaw, super tamis ng fish. If given the chance, babalik ako don hindi lang 2 days pero 1 week na talaga hahaha

The whole day of bonjing’s birthday, nasa cottage lang kami, kwentohan sa papang ni imyang at mamang niya. (ang tanda na namin ni bonjing pakinggan sa bagay na ito hahahaha) Bagets na bagets lang parents ni imyang! haha  may isang case ng red horse at masarap pala walang ice or sadyang masarap lang uminom don kasi super mahangin at presko pa, may bangus, may teka hindi ko alam if talaba ba yong kinain nila (di ako pede don, allergy galore!) buong araw all we did was to eat and drink, perfect na perfect ang birthday ni bonjing hahaha hanggang nakatulog na tatay ni imyang, kami ni bonjing parang nagkakape lang ng red horse hahaha hindi pa kami tapos, ayaw na kami kausapin ni imyang dahil syempre iba kami kapag nasa city, biglang transform kami don eh lol so the term im gonna used is “shocked!” kebs, she needs to deal with that hahaha

That night of 27^th, we went to Carmen, Agusan del Norte, Municipality before Nasipit, don yong famous municipal hall na puro may lights, I think na-featured na rin yon sa national news. Kahit ulan, go! Pagbalik namin hindi pa kami natapos, tinuloy namin yong natira na red horse. Syet ano! Hahaha mas masarap kasi super lamig dahil parating na rin si “seniang” non. Just until imyang fell asleep, gising pa rin kami ni bonjing, inom ng inom pa rin sabay coffee so ginawa lang ang kape na chaser at pulutan na chocolate cake! Hahaha taeh! Then we decided to sleep so late again.

Kinabukasan, again and again, we woke up late. Hahaha bonjing reminded me of a promised na ipagluluto ko siya ng “lauya” or pork stew/soup sa english kapag nasa Nasipit kami, all I though he forgot that, so naremember niya eh so napilitan! Charot! Hahaha so kind of mamang (mother of imyang) na she offered to go to the market instead of us para mamili. Ng makabalik si mamang, we prepared the ingredients, tadtad here and there, here’s bonjing again, naglabas ulit ng natira na red horse. So alam na! hahaha so bilis ng karma ko sa surprise-surprise dahil habang nagluluto na kami, I accidentally open the pressure cookerna akala ko pede na kasi hindi na cia maingay I even turned off the stove para mabilis yong pagbaba ng tubig sa loob, so?! Boom! Natapon sa kamay ko, so mukhang karne lang! hahaha thanks to the sensodyne toothpaste for the first aid and yong nakababad kamay ko sa basin na may ice. Honglamig na masakit di ko maintindihan! Syet! Hahaha (ang dami talaga mamamatay sa akala na yan! Hahaha)

Year 2014, I can’t remember any travel I had dahil super busy ang taon na yan for me, final requirements sa school, graduation by march, review by summer and board exam. Even though isa lang ang naging travel ko that year, parang I had more than enough because the most exciting and memorable sa year end break away ko was I have come to know a family na hindi ko na masyado nakikita, I admit it, even my own family was never the same since mom left so like sobrang na-appreciate ko yong nakilala ko ang family ni imyang with her siblings. Traditional family who live with modernity, kasi iba na mga teenagers ngayon and the family deals it rightly, ang maganda kasi din is the communication within. Mas na-aappreciate ko ang isang travel kapag may nakikilala akong tao who will give me an opportunity na Makita ang kagandahan ng buhay hindi lang yong lugar just like my travel nong sa isang kaibigan ko sa Santiago, Agusan del Norte pa rin year 2013 na nakilala ko rin yong family nila and it feels so different knowing a family during your travel.

I sincerely would like to thank you Sollano Family from Talisay, Nasipit, Agusan del Norte, to mamang and papang with the siblings, thank you for your hospitality, for allowing us to stay for couple of days in your rest house. Hehehe I enjoyed it so much! It is indeed a memorable one for me! The next lauya, dili na jud mubuto ang pressure cooker mang hahaha nakulang diay to ug saging ug mais mao tong feeling nako something nay kulang hehehe limot ko gyud haha Hope we will have more days in the next months to come. Imyang, Thank you too! You just made my year 2014 a great & memorable one!

  

Masakit sa panga na Birthday Special

Just before anything else, I assume to insert the song “ayokong tumanda” hahaha

It is a late birthday post! Yes nalang! Busy slight. Chos!

I can’t thanked enough those people who made my birthday a “real” happy birthday! Hahaha and a complete one. Those who greeted me through text, personal facebook & twitter, THANK YOU! You have been part of my special day & I will keep all your thoughts, wishes and messages.

Just before my birthday, I intentionally bake my chocolate moist cake – 3 days ago I think because “habang tumatagal, lalong sumasarap!” parang tanduay rum lang ang peg eh! Hahaha sa sobrang excited ko ata, I made a mistake hahaha so hindi naging flat ang cake, naging mukhang basin lang naman hahaha

My friends surprised me with a magic candle, just prior to that I was very anxious that they bought a candle na saktong edad ko talaga, it’s like I’ve been telling them “sige, I won’t blow that candle!” YEAH I am still in denial stage, be it! Wala naman yan sa edad eh, it’s just how you live your life! Hahaha (explain dot com haha)

So we had a wonderful intro birthday of lighting the sparklers! Yey! Then blowing of candles, I realized 5 secs after that hindi mauubos yong candle pala kasi nga magic candles! Nganga! Hahaha so I just keep on blowing it until I said that “ang sakit na ng panga ko!” hahaha sabay may shortness of breathe na! hahaha

Aside from the blowing of candles, laughter and smiles that moment, the most important lesson I learned was “time is very important” you’ll never know how long your family & friends will stay by your side, to make you laugh, smile and feel loved. Basta, masaya ako sa birthday ko & that’s it! I am making the most of my life!

Anyways, my birthday was full of realization also. Life is too short to waste, to worry and to dwell on something that does not belong anymore to your future as much as to your present. I have lost some of my gold in the year 2014 and everything just made sense today, I have gained so much, a diamond instead, very priceless and rare - & God made me realized on that day. Thank you to my ever dearest loved ones – Bonjing, Juan, Imyang, Mecmec and Adah. I don’t have to elaborate everything here, I have said enough already & a simple Thank you for making my birthday possible and a memorable one to all of us. I love you to the moon and back!

I can’t post those birthday presents coz u know my mobile is getting so old! Hahaha the file is in my mobile, I can’t retrieve it. Sarreeh! But really, thank you Bonjing for the motivation gift – sketch pad & frame of mount apo of davao (before 2020 ang target, we’ll be there together!! Haha) Thank you Imyang & ada for the sling bag & sandal – believe it or not ate poch said “how did they know ur taste?!” so like I said then, ur just guessing! Hahahaha and of course to juan for my quaker oats! Yeay! 2 pax so the pressure is so ON! Haha I love the face towel and spoon, that will be used while eating my oats hahaha charot!

THANK YOU again my loved ones – you’ve been a great part of me & I mean it what I have told you all – you were one of those friends, I wanted to grow up with, to cry and laugh with, to have simple conversations late at night, to drink coffee together as well you know the other way around hahaha You all are the best thing that has ever happened to me in the year 2014 and looking forward this year for travels, adventures and more laughter & bloopers. 

Putok putok bawat taon

Just like I said in my previous entry, I would like to share pano ako nag-acrobat at mala break down sa buhay ko bago ako pumasok sa mundo ng social service. Charottts lang! may history talaga? Cheess! Hahaha

Nong unang sabak ko sa college, I took up Architecture and waalleey hindi ako nag-apprenticeship ng 2 years (naabotan ako ng bagong law at that time na magtake ng 2 years bago magtake ng board exam, pakershets! Hahaha) HINDI ko na kaya kasi nastress at I was totally lost. (yooowwwn oh! Haha charms! Hahaha)

2006 – napasok ako sa isang government agency, 7 years din naman ako

2011 – ng April nitong taon, I lost my mother, she died of complication

2011 – ng June naman nito, I decided to enrol Social Work para sundan ang yapak ng nanay ko. ARAL TRABAHO ang drama ko dito! hahaha

2013 – I had my practicum sa rehabilitation center for rape survivors & I was also a community organizer in one municipality in our province

2014 – ng march nito natapos ko na

2014 – by april naman, shonga shonga nako, nagboard review kami, hirap walang facebook, walang blog, wala lahat hahaha

2014 – ng may naman, juice colored, I made a personal review schedule and binigay ko ang katawan ko, kaluluwa, isip at puso ko at itong kapatid ko sasabihan lang akong >>> “papasa kaba? Nagrereview kaba?” (dahil nahuhuli niya akong nanunuod ng juan for all, all for one! Hahaha)

WOW ha sa isip ko! Wala ng natira sakin, walang wala na talaga, nasusuka na ako sa 10 hours a day na sched ko! Hahahaha paakkeeng tapes!!!

Ito na, ito na, sayaw sa left, sayaw sa right, tumbling two times at spleeetttt sabay utot sa bibig! Hahahaha

2014 – ng JUNE 29 & 30 ayan na board exam na namin!

2 days after, I got the result, sssssooooosss!!

Halos lahat ng santo, nakilala na namin, kung san-saan kami napupunta, may aakyat kami ng medyo slight na bundok, sasakay ng habal-habal, tatawid ng 9 ilog para mapuntahan ang mga secret helper natin sa buhay.

After the first day ng board exam, I saw a moth malapit sa kitchen, that’s where I said to myself na, papasa ako! yon ang sign!

YES! It is, after 2 days, finally nakita ko na rin yong name ko and now I can officially practice social work and defend disadvantages people around us.

Sa ngayon, nagpapahinga ako (kasi ala pa akong trabaho! Hahaha) but I am waiting sa appointment ko nalang sa isang national agency. Pero if ako ang tatanongin, gusto ko pa rin magtrabaho sa UNICEF. In God’s time and will. 

Haayysss, gusto ko ng pasokin ang mundo ng Law. hahaha 

Ang unang pagkikita, pagbuo ng bagong panimula at pagkakaibigan - PBOers

Nagbabablog na yong utak ko habang pauwi na, may comments pa nga eh! Lol sa dami ng gusto kong sabihin ito nganga na ako dahil hindi ko alam saan ako magsimula diba? Hahaha

Pero sige simulan ko nga.

Hindi ko alam bakit instant decision na kagad na pumunta ako ng surigao city para Makita sila sis arline, joan, zai at sila archie at empi. Siguro dahil sa frustration ko nong Monday (February 4, 2013) at  nilagnat pa talaga ako sa stress na iyon dahil hindi ako makapunta ng manila nga sa February 15 para sa pbo na yan. Nalungkot ako promise hahaha huwaw affected ako non? Lels!!

Anyway byahe to the max ang drama ko ng Thursday night hahaha left Cagayan de oro city around 10:30 at dumating kami ng butuan city ng 3 am exacto. Sumakay ulit papunta muna ng Santiago, Agusan del Norte – 1 hour and 30 mins ang byahe. I stayed for a while sa bahay ng classmate ko na taga don para maligo lang hahaha then alis ulit but dahil galing sa kanila 1 hour and 30 mins lang din, nagpaumaga ako ng slight para chumika chika.

Naligo ako ng walang tulog mahigit 24 hours na ata. Sarap ng tubig pero bampirang bampira ako sa oras na iyon.

Moving on.

Ito na talaga, dahil sa sobrang excited ako naiwan ko ang pasalubong na pastel sa bahay ng kaklase ko! Haha

But anyways…

Dumating ako ng surigao city ng 8:50 am ata exacto kasi sa meeting place na pinagusapan namin yong gaisano mall eh bukas na nong dumating ako, feeling ko binuksan lang yon para sakin! Hahaha jowwk!

Ngayon ito na… magkikita-kita na rin kami for the first time sa wakas. haha

Late sila! Haha jowk.

Sakto lang actually yong oras na pinagusapan namin. Iba na talaga mga matured galing tumupad sa oras ng usapan haha char lang!

Ngayon ang una kong nakita na nakangiti ng bongga at nawala ang mata ay itong si haring archie. Si arline naman abah dilat na dilat lang ang mata na deadma sa una! Hahaha ng palapit na ako sa Jollibee (doon kami ng breakfast at nagkita) itong si zai naman nagulat ako na bigla lang sumulpot sa gilid ko at ang tangkad nga!!! Nyetah wagas ang height!! At  natotomboy ako kagad dahil nga naman! Kung ano ang nakikita nio sa picture nia yon talaga talaga siya!! At parang hindi totoo ang iba ano? Hahaha jowk. Ng sabihin ni zai na “hi lala” wow na wow nga kasi naman heller mas malambing pa ang boses niya sakin in fairness ha!! Hahaha si sis joan hindi ko naman kagad nakilala kasi kala ko may kasama lang silang bata promise naman totoo naman kasi ang sinasabi ko! Hahaha ang cute nga ni sis joan kasi parang pwedi mo nga lang siyang bitbitan na parang bag lang eh sa sobrang kacutan niya! Hahaha si empi nawala sa paningin ko that moment dahil naman hindi ko siya nakita jowk. Ang mala Derek na katawan ni empi kagad ang bumulagta saking mga mata hahaha charos! Nong magsalita si empi wow naman part 2 na malambing pa sa boses ko! Hahahaha at si steph naman huli na kasing dumating, late ang peg hahaha pagdating niya o diba akala ng lahat na magkakakilala na kami before that meet up kasi parang si senyor lang talaga si stef! Swear!! Hahaha walang kasing layo nilang dalawa sa chikahan! hahaha

Isa isahin ko nalang para hindi masyadong mahaba tingnan ano? Hehe

Simulan ko kay ARCHIE. Sabay lahat naman kami nagbreakfast at sumama din ako papunta sa butuan airport, madaming daldal ang nangyari naman so nakikilala ko sila personally may pagkakaiba nga slight sa twitter, sa fb pero sila pa rin. Rots!!

In short nagbreakfast lang ako sa surigao for one hour at umalis kagad. Hahaha at 3 hours mahigit kaming magkasama sa van papuntang butuan airport.

So si ARCHIE nga…

Best in photography, at twitter haha

Kung anong kulit niya sa twitter at fb, kabaliktaran nga! Pero dumaldal naman siya ng bongga nong sa van na kami.

Isang mapusok na hari hahaha dahil ang alam niyang laitin sakin ay ang aking kuyokot, ito ay hinahanap at tinatanong. Hindi ko na nga naalala ng magkita na kami haha siya talaga ang nagpapaalala. Hahaha

Isang malaswa rin hahaha dahil kahit papano sobrang daring niya! Nyahahaha

Best in audience din siya sa tawanan hahaha

Sweet ni archie in fairness to him ha. Haha kaw ba naman magbuhat ng maleta ni arline all the way aba ang hari pinagbuhat ng diyosa sa biyak na kawayan abah bihira na yan! Go archie!! Ipush na yan! Hahaha

Isang simpleng hari, matipono ang katawan? Weehh?? Hahaha walang weeh kung sasabihin kong may cute na tiyan nga si archie! Bwahahahaha

Ang paborito pagusapan ni archie yong kuyokot talaga, sobra kung makapagencourage ilabas ang kuyukot na yan! Malapit na nga akong maconvince eh nahiya lang ako! Hahaha charot!!

Ang bait ni archie ha, walang keme at arteh sa buhay kuya na kuya lang ang peg niya lol

Nahihiya lang ata si archie matulog nong nasa van kami kaya pinipilit labanan ang antok or baka nahiya lang siya dahil magkatabi sila ni arline. Eeyyttt. Rots.

at tuwang tuwa si archie sa usapang pisil-pisil at pisilan na iyan! (winks) hahahaha

sarap makipagbiroan ni archie game na game sa mga malalaswang usapan! hahahaha gusto ko yan!! hahaha

Sumatotal yong personality ni archie strikto nga siyang tingnan pero bungisngis at the best talaga ay kanyang mapusok na isipan at kalaswaan hahahaha yon talaga eh ang nahighlight ko ano? Bwahahaha jowk!! namiss kita kagad archie talaga charots! hahaha sarap pisilin ang mukha mo! bwahahaha 

Si ARLINE

Weh? Lol

Tuwang tuwa ako sa kanya sa kainan! Hahaha kung makakain parang wala ng bukas oh diba kaw na ang kakain ng breakfast with macaroni soup pa yan (carbs din yon diba? Haha) plus may order pa syang pancake, oh diba wala sa katawan yan nasa gutom ng tao lang yan! Hahaha hindi ko pa ramdam ang gutom ni arline sa oras na iyon! Haha

Malambing in nature si sis arline, pink na pink nga lang talaga parang pusa lang hahaha

Naiintriga ako sa kwento nilang may talent si arline kapag naiihe or umihe na ba yon hahaha

Kung anong kulit ni arline sa twitter at fb, sa blog ganon din talaga naman in person at ito sasabihin ko na ang favourite tag line ko lagi “what u see is what u get” sa kanya hahaha

Simple nga lang si arline din, kung makastretch kasi ng paa sa van parang nasa bahay lang, diba? Haha kung makalagay kasi ng paa sa driver’s seat parang nasa sala nga lang. yan talaga ang dapat hahaha

Siya na ang bonggang nakapagbreakfast siya pa ang unang nagugutom sa byahe hahahaha jowk hindi ka pala kumain nong cookies na inoffer mo samin hehehe

Wild and free kung makatawa si arline, wagas na wagas! haha

walang dull moment kapag nakausap mo si arline, lahat connect eh! hahahaha lovelife to blogging to fb to twitter to wagas pose na pictures niya, everything under the sun

siya din ang sarap lait-laitin at asarin hahahahaha kasi lumalaban ayaw magpatalo i love that sis! haha

click na click kagad ang peg namin, ewan ko rin magaan lang sa loob kausap si arline siguro dahil isa siya sa lagi kong nakakausap sa twitter at ramdam na ramdam mo sa kanya ang isang hello welcome new friendship (sumeseryoso na ako bwahahaha jowk) basta nakakatuwa kasi isa siya sa sarap laging asarin! hahahaha sarap andami nating tawa! namiss kita kagad sis!

si JOAN  naman...

tuwang tuwa ako dito sa pic promise anong
meron kay joan diyan
isep2x kau hahaha

walang jowk para talaga siyang bata hahahaha

siya ang nagsisimula ng gulo at usapang nauuwi sa tawanan hahaha tama nga pala si june dahil sabi niya "wag kang mag-alala dahil andun si joan" parang sinasabi ni june na ang ingay nga niya! hahaha

ay at salamat pala sis sa libreng breakfast hahaha ikaw pa may galit kung hindi ko tatanggapin ano haha naliliitan ka nga sakin hahaha

siya ang babaeng walang pahinga sa byahe. according to her hindi siya nakakatulog kapag nasa byahe, oh diba simpleh lang sabi ko naman "bakit takot ka bang hindi ka na magising at pagkagising mo nasa kabilang buhay ka na pala" hahahaha

maging comportable ka na kagad kay sis joan dahil nga sa kanyang kadaldalan

sarap din asarin ni joan at kasi kalmang kalma lang gumanti ng banat hahaha

wow nga din pala siya ang mahilig magreklamo dahil malaki daw ang tiyan niya, dapat talaga siyang magreklamo kasi wala siya sa tiyan ko!! natural na natural lang ang laki ng tiyan ko compara sa kanya dibah! kailangan talaga niyang mahiya don sa akin hahahaha

sarap nilang panoorin ni zai kapag nagaasaran hahaha

kala mo lang na mala anghel ang mukha ni joan pero debil yan kapag bumanat ng usapan at kwentohan hahaha jowk!
masayang kasama si sis joan dahil maramdaman mo rin sa kanya yong parang matagal na kayong magkasama at kaibigan. oh diba seryoso na yan! hahaha namiss lang kita sis, one second every one second hahaha

kung tingnan mo si joan sa outfit na yan masasabi mong ma-arteh sa unang tingin pero yon lang yon pero hindi mo lubos maisip na sa ganda ng outfit niya na yan marunong din pala siyang umupo na nakabukaka na parang wala lang, ganyan! hahaha jowk. hindi ko lang kasi lubos maisip naman na pwede pa lang umupo sa harap ng airport at chumika chika ng slight with matching eating nilagang peanut at lanzones diba. 

ito muna ang teaser sa pagkikita namin sa surigao city, ako ay naglakbay ng halos 9 hours para makita lang sila oh diba dorang dora lang ang peg ko!! walang tulog pero nakaligo naman ako! nasa inyong konsensya na yan! hahahaha 

part 1 muna kasi hiningal ako sa kwento ko hahaha isusunod ko ang kay zai, empi at stef. 

itutuloy ito dahil super haba na. hahaha 

wait lang kayo zai, empi at stef kau naman mahighlight ko after nito hahaha

 

Pasasalamat: Birthday Molo Special

Gusto ko pang matulog ng matagal! (sabi ng utak ko yan) sarap ng tulog ko kanina at biglang sumigaw ang tatay ko “LArrraaaahhh!!” nagulat ako! At grrrr… nakahiga pa rin ako haha umulit pa kaya sabi ko “bakit?!” akala ko babatiin niya ako, ang sabi “andyan na yong labandera, saan na mga damit mo!” lol ganda ng gising ko teh! nabitin ako sa tulog lol

Like I said magluluto ako ng molo ni rix, hep! Hep! Yahoo! Yehey! Kung kalian ko naman bday, saka pa ako sinipag maglinis haha kaya umalis ako ng bahay mga 1pm na para bumili ng ingredients sa molo na yan at iba pang lutoin. Hindi ko na dinamihan ang handa kasi tatlo lang kami, wala akong inexpect na bisita naman kasi alam ng lahat yong nanay ko lang ang mahilig sa handaan at sa mga lutong pang-party, since wala na si mader ang nasa isip lang nila baka nagdinner kami sa labas.

Pero mas natuwa ako sa birthday ko today dahil sa inyong lahat, dahil sa inyong mga greetings, lalo akong tumataba lol este ang puso ko. I’m happy seeing the comment box ko na ang dami, kahit flood pa  yan natutuwa ako, habolan na yan sa top commentators ha! Hahaha maganda ang ibibigay kong award, magagamit pa. hehe

Sa lahat ng bumati, maraming salamat talaga, ang saya ko sa birthday ko dahil sa inyo.

Segway slight…

Wag magtaka rin sa mga kaibigan ko sa fb ko kung ang dami kong pangalan lol

Ang LALA talaga ay nickname ko yan pero hindi ko na ginamit nong nag-hs na ako. Relatives lang ang tumatawag sa akin ng lala but dahil gusto ko ng for a change, ito ang ginamit ko sa blogspero dahil at home ako dito. Lol

Nagulat ako dahil for how many years akong buhay dito sa earth natin, paiba-iba na pala ang pangalan ko at hindi ko na namalayan yon, sa pagdadalaga ko pinangalanan akong “BOINKY, BOINKS” dahil nga mataba ako sa paningin nila ( sa paningin ko naman, normal lang ako! Lol)

Ng magtrabaho nako, ayon na! wala na akong choice but kailangan gamitin na ang totoong pangalan! Ganyan!

Gusto ko rin magthank you sa kanila, sobrang lakas ng tibok ng aking puso sa inyong ginawa, lalong sumaya ang aking birthday... 

nasurprise ako sa ginawa ni tonio, he message me sa twitter at fb, late ko ng nabasa kasi nag-gegems pa ako! lol ito pala iyon.. at ito na nga ang ginawa niya, may pa-blink2x pa yan hindi ko lang alam paano yan gawin dito kasi noob na noob lang ako haha salamat sayo TONIO the HE-MAN. lol ang sweet mo talaga kahit palihim hehehe 

at hindi ko rin inasahan ito kay mecoy, alam ko sweet itong si mecoy sa mga comments niya sa blog, sa daldal niya hindi ko akalain magkaron pa siyang ng oras gawin ito. o dibah! ang pugi lang niya! kung ako kasing edad niya, payat, sexy at malandi, rerapin ko na talaga to si mecoy!! hahaha jowk!! natuwa lang talaga ako ng bongga, sa ngiti niya at halah ang ma-sel oh! lol pero salamat mecoy!! bawal na akong tawaging ate ha! hahahaha 

bago ang aking birthday, ito ang kinagulat kong pinadala ni JonDmur, eksayted siya kaya nauna ng nagpaputok, naunang magpaputok ng wine! o diba ang bonggang ni penguin! seryoso lang sa akala niyo pero ang sweet niyan, hindi lang sa babae pati na rin sa mga lalaki. aminin! hahaha jowk!! pero salamat JON! 

JonDmur PART 2: mas ikinagulat ko naman ito!! nawindang ako ng slight! hindi halatang eksayted si jon sa bday ko! hahaha pero tawang tawa ako dito dahil ubod ng init naman ang picture na nasa likod ng mukha kong bilog! (hindi na yan bilog in 3 months! haha) nagpakipot pa si john, hinubaran nalang sana niya itong lalaki to, para magkaalaman nah! hahaha sayang! pwedi na sanang ikaw yan! lol pero gaya ng sabi ko, ayaw ko ng lalaking may ma-sel kasi hindi na lalaki yon! hahaha jowk!! ok na ako sa chubby! lol 

hindi ko rin ito inasahan galing kay mami joy dahil bilang bagohan dito sa blogsphero at ang dami ng friends ni mami joy, hindi niya ako nakalimutan gawan ng card, natuwa pa ako sa language na ginamit niya, may natutunan na ako! hehe dagdag sa kaalaman. maraming salamat dito mami joy, pinataba mo ang aking puso. 

last but not the least naman itong aking kaibigang si senyor! ginawang kontrobersyal ang aking bday dahil alam ng lahat hindi na ako katorse! hahaha sa mukha kong yan mag-dedebut pa ako! debut sa isip! haha pero natawa at natuwa ako dahil sinabi niya sa akin na nag-alarm pa siya para batiin ako! hahaha ganyan, kumusta naman yon!? kailangan talagang sabihin para makonsensya ako! hahaha pero salamat senyor, napasaya mo ako sa aking bday!! muah!! see u sa march! hehe 

dagdag ko pa ito kay senyor iskwater, diniin na naman niyang 12 hours niyang ginawa para makonsensya ulit ako! hahaha thank you ng marami teh at naipost mo ba sa blog mo, tuwang tuwa ako sa nagawa mong tula, saktong sakto sa akin! hahaha sobrang na-tats talaga ako! 

(sa nakalig-taan ko, please raise your hand lang para maidagdag ko, ang gulo kasi ng mga files ko sa laptop ngayon pasenya na hehehe)

at sa lahat ng bumati sa akin sa comment box, maraming salamat, kapag ako ay nagka-oras, gagawa ako ng AVP ng inyong mga greetings! 

dahil kay rix, ako ay na-inspired magluto ng molo sa aking bday, salamat at napaka-inpluwensyal mo! kapag magtutulak ka ng druga malamang bibili ako sayo! hahaha jowk!! 

salamat din kay archie na talagang idinikdik niya sa akin na siya ang pinakaunang bumati sa lahat dahil 4 hours ahead sila sa oras ng pilipinas! natameme naman ako doon dahil oo nga, bday ko na sa NC nong binati niya ako ng happy birthday. ang sweet talaga ang kamahalan namin! 

at si pao na hindi niya nakakalimutang pakainin ang alagang baboy ko sa blog, salamat hahaha tuwang tuwa ka talaga doon. dahil kay pao kaya ako nag-alaga ng baboy. lol 

at si sis arline, 12:13 niya akong binati sa twitter, salamat kapatid. mamaya siya naman ang aking babatiin dahil magkasunod kami ng bday pala hehehe 

so ito na talaga ang molo...para matapos na itong post ko na to, feeling ko ang haba na! hahaha 

Ito na nga ang molo… sinimulan ko na.

ito na nga! tadeeenn!! hindi ko makita ang pangalang PANCIT MOLO sa grocery kaya iba nalang ang binili ko, sotanghon! lol nganga na nganga lang ako! hehehe may apoy sa likod, dyan ang dirty kitchen namin, dyan ako nagluto dahil mas mabilis at masarap kasi kahoy ang ginagamit at mas TIPID na rin! hahaha 

hindi ko maintindihan ang hitsura! haha pero wala naman sa hitsura yan, nasa lasa yan! kaya lang hindi niyo naman ito matitikman, sa susunod mag-imbento tayo ng online tasting para masaya ang lahat! 

iseserve na, ayan na! masarap siya dahil madaming pepper at onion leaves! yon ang nakakadagdag ng lasa plus syempre the chicken broth! yon ang supporting artista sa pancit molo na yan! 

ito patapos na ang aking birthday, salamat sa inyong lahat, nasa isip at puso ko kayo kahit magkalayo man tayo! echos!! sa dami ng sinabi ko, ang ending pancit molo special! hahahaha 

at ang chika ko pala, ayon may bumati sa aking fb ng hindi ko inaasahan, kala ko may maramdaman ako, pero wala na! yohoo to me! ye!! i'm free!! lol 

 

Sila ang kukulay ng ating pasko

Time management is always an issue to me this time. I worked, I go to school, I have other commitment also outside from school. My day is very productive as I may say it, just for today, taking a leave from work to take an exam and other commitment is not included in being “productive” hahaha I took leave because I have my 3 exams today, I went out with my papa and sissy for dinner, I ran to CdeO dv soria by 7pm because I have a commitment to attend the CdeO Street Tutorial Christmas Party.

Let’s take a review on what we did tonight…

Personally, I am happy to see innocent smiles, those smiles that cannot be bought. In kids’ heart, Christmas is giving of gifts. This is my first time to attend the Cdo Street Tutorial Christmas Party since our social work group only started last September I think. This is what I live in my life now, one hour of teaching the street kids every Wednesday only, 7 to 8 in the evening. Once a week, you gave a part of yourself to them and even a little I know I did something in the community and even I shared God’s love to these children.

This is also what I have been sharing to Mr. Archieviner since he shared in his post about that project piso na advocacy, (napakagandang plano ang ginawa nila para mamahagi ng tulong sa mga bata, lalo na sa white cross sa san juan) I opened up also, this Cdo Street Tutorial too, baka sakali one day maisipan ng mga bloggers na magpunta dito for a vacation, it would be a great opportunity na sa pagdalaw ng mga bloggers eh ito ang gagawin natin, ang magbigay ng kasayahan sa mga innocenteng bata sa kalsada.  Masarap ang tumulong, nakakagaan ito ng damdamin, at maramdaman mo rin na kahit yong soul mo, fulfilled din. Kaya I am inviting also bloggers who wanted to visit Cagayan de oro city na dumaan sa street tutorial para magbigay ng kanilang konting oras para magturo sa mga batang ito, pagkain lang kailangan nila, 500 pesos mapapakain mo na ang higit 20 na bata.

Masaya ang gabi namin, ramdam ko rin ang pagiging contento sa ano ang meron ako, at nagpapasalamat lalo sa mga bagay na naabot ko, nakita ko at natutunan ko, dahil I know this is also the way I can share my life sa iba.

Yong iba pang pictures ay nasa facebook ko, hindi ko ma-upload lahat dito dahil malamang mawawala na ang isang page ng blog ko for all the pictures. Hehehe anyway, basta all I know tonight, I want to do something more for these kids, I want to make a difference, kayo din, kaya niyo rin 'to, and I am also inviting you all guys, if may chance kayong pumunta dito sa cdeo, you can always contact me. I will find time and be available sa inyo.