sa E.R ang totoong drama ng buhay

Dahil malamig ang panahon, ayokong magpainit ng post hahaha

I just wanted to say something bago ako mag-acrobat sa blog kong ito and even sa buhay ko!

After 2 weeks’ vacation, (December 21, 2013 to January 5, 2014) yong vacation na finally nasabi kong, I spent it to myself, my family and GOD! Yes, I brought back my life to him. I have my faith of course, I believe in him, I really do but those were the times I came to realize that life is too short to waste in pity things. I am not a person who is prayerful, goes to church every Sunday but with that 2 weeks’ vacation, I am happy with the change!

This is one of the few conversations I had with my sister after she had her night duty. Having a coffee in the morning and talk random things ay isa sa pinaka magandang moment masabi kong I have time with my family, finally! (been feeling so busy kasi ang buhay ko for the past years! Charot lang yon! hahaha)

So much for that, ito kasi ang sabi niya na nakapagisip ako ng bongga talaga! “kapag namatay ang tao, kahit piso wala kang madadala…” my sister was assigned in the emergency room sa isang tertiary hospital dito sa amin. I just can’t believe sinasabi niya sa amin na siya yong nagpipikit ng mata nong patiente na namamatay sa E.R kapag ito ay nakadilat, dagdagan pa yong magtatanggal ng IV’s sa katawan nong pasyente. And doon ako mas natinag when she told us na kahit patay na yong tao, she make it sure na maayos yong pagtanngal ng mga IV’s at kahit patay na she still take care of it like buhay pa so the immediate family or relatives would feel na inasikaso naman yong pasyente kahit public hospital man.

That conversation made me realize a lot of things in life. I looked back and ponder what have I done in the past years of my life, tama rin ba kaya yong mga nagawa ko nong nasa work pa ako, may natulongan ba ako talaga or baka nasaktan ko lang yong iba. I learned to be humble enough now and mas naging mahaba ang patience ko this time dahil kailangan kong hindi na patulan ang mga taong makitid ang utak na walang ginawa kundi pagusapan ang ibang tao to the point na lulunorin mo na yong tao at tatanggalan ng ulo. NOW, I just love praying over them and show my success along.

Mas narealize ko now na ang dami kong sinayang na oras, pero I still have hope na may mga about 30 years pa ako kung hindi ako mahihigh blood sa sobrang pigil sa galit minsan! Hahaha kaya I am proud and happy I turn myself back to God, as in having a relationship with him made me feel that I can do all things that are impossible because with him, alam natin everything is possible!

oh  yes, glad at nakasama pala din ako sa Black Nazarene na prosisyon, i felt so loved. Really. it was also my first time to join. 

Take note, it doesn’t mean na feeling banal ako sa post kong ‘to eh hindi na ako magiingay sa mga bahay niyo. This is just the spiritual side of me lang naman, meron pang social, emotional, physical aspect pa naman! Hahahaha

Sa next post ulit. Totoo na ito for this year! Hahaha

Tele-isip-isip-sa-holy-week

Baamm! Baaanng! Boom boom ohhlalalala telelelalala baaanngg!!

Im shaking my booty to the right (paaakkzz –spank the big butt lol) Im shaking my booty to the left (baamm) ohh lalala…

Ayyy… shhhh.. dapat tahimik pala at seryos ang usapan… (psstt holy week oh)

I was at FIEL’s blog (read as FEYEL, he said) last night and he talks about the holy week thing and (insert may sound - pumutok ang cork ng isang champagne) slight parang nakonsensya naman ako na ang ingay-ingay ko samantalang itong pinaka-good-friend ko sa blogsphere ay ang seryos sa semana santa na ito.

It gave me a thought (seriously lol hindi nga, oo nga eh)

I commented his entry with a question the same na noong ako ay bata pa kaya may boracay-boracay na bang bakasyon ang mga tao kapag semana santa at ang holy week ba ay ginawa na bang araw ng bakasyon ng mga tao? Kasi while growing up, hindi ko nakita yan until now lang with all these media popping on tv.

Nong bata pa ako, aga kaming magising, maglalakad ng malayo, nagsstation of the cross, ramdam na ramdam ko ang holy week noon, tapos meron pa itong bawal maligo after 3pm ng byernes santo at bawal ang mag-ingay kundi pipingotin ka at sasabihing “magagalit si god sayo” at ang kakainin lang namin ay “tabirac” (ginataan ata sa tagalog) tapos walang kamatayang  biko at puto maya tapos ang buong pamilya ay nagkakaisa sa pagkahinan. Masaya ang kabataan ko, na-enjoy ko ang bawat okasyon sa pamilya.

Ngayon, nawala na ang tradition sa aming pamilya lalo nong nawala na ang lola at lolo ko tapos ang mama ko. pero madami silang naiwan na values at kaugalian sa amin na sinusunod pa rin namin.

Nag-iba na ang takbo ng buhay at ang ating mundo ngayon…

I am nothing against sa pagbabakasyon ng mga tao kapag semana santa, this is also the time naman for the family to be together syempre pamilya ang pinakauna sa lahat naman. Pero yong tanong ko lang talaga na noong bata pa kaya ako, ganito na kaya ang semana santa on the other side? Or sadyang dahil bata pa ako at hindi pa ganon kalaki ang media kaya hindi ko maramdaman yong vacay mode ng mga tao sa iba’t ibang lugar ng bansa.

Whatever it is, para sakin ang holy week is the time to reflect, time to know ano ba talaga ang purpose natin dito sa mundo, pano if one day we will know we will die sooner, then what? Ano ang nagawa natin sa mundo, at sa ibang tao? Kasi ang alam ko, when we die, wala tayong madadala. When we were born hubo’t hubad tayo and we will die the same.  When we were born it is not us who take care for our self but others (referring to midwife, nurse, doctor etc) and the same when we die it’s not us or our family will take care of us but the same ang ibang tao pa rin (referring to sa mag-eembalsama satin). Kaya now pa lang gusto ko ng mag-isip ano ba ang pwedi at dapat kong gawin para maging handa at hindi ako mahihiyang harapin si God at the end of my life kasi kahit anong gawin natin, may ibang buhay maliban dito sa mundo. (at nag-end talaga ang post ko sa kamatayan pa rin lol)

Sana nagkaroon ng meaning ang post na ito about sa ano ang meron at mawala soon.  =)

 

Reality 11: Look inside

A change of thoughts now?

Maybe… I don’t know.

After my mom and grandma appeared in my dream the other night, I come to wonder what was that for, so I ponder a lot the whole day yesterday kaya naisipan kong panoorin ito kagabi.

Last night I happened to watch FINALLY this “the encounter” movie. (if it’s not with our RS subject in school, I wouldn’t know it after all. Requirement din naming panoorin ‘to para gawan ng reaction paper but I got more than that)

I just would like to share it, maybe through this movie may mabago din ang pananaw, thoughts nila or makapagreflect din.

This is biblical ika nga, it will touch the spiritual aspect sa life natin, alam naman ng lahat na I am not a church person but I really believed in God, his divine intervention, no doubt.

Ito lang siguro ulit ang bumalik sa isip ko na lagi kong tinatanong sa kanya na…

“where do you really want me to go?”

After I watched the movie, oo I asked him again pero iba na ang kasunod its “please guide me wherever you want me to go…”

Iba lang ang naging mood ko last night, after nanood, natulog at bagsak talaga ang katawan ko, I wasn’t able to wake up nga ng maaga to go to the gym, parang may bigat lang akong naramdaman sa puso ko kagabi.

I was really touched doon sa part na sinabihan ni God yong mga tao isa-isa ng “I LOVE YOU” wala lang ramdam na ramdam ko lang kasi from the start of his conversation to them, ang lalim na kasi lahat. naisip ko nga habang nanonood ako, totoo nga, totoo siya like nasa harap ko lang.

Kung nakita mo na ang movie na ito? Saan sa lima na character na masabi mong marelate mo ang iyong sarili? I am referring sa attitude na pinapakita niya towards kay God. Kasi ako, siguro yong babaeng in love sa kanyang boyfriend, ang ugali kasi niya was yong pinipilit niya ang bagay na tingin niya tama pero sa mata at desire ni God ay hindi. It happened din kasi minsan yan sa buhay ko until finally natanggap ko na may mga bagay na hindi talaga para sa atin. Kaya ito ako ngayon, shifting my dreams.

Sana maging inspired kayo sa movie na ito, subukan niyo lang tingnan, maybe it will moved you in the end. I am not asking na maniwala kayo sa mga pinagsasabi ko kasi kahit ako alam naman ng lahat na wala sa personality ko ang mga pinagsasabi ko dito pero isa lang ang sasabihin ko, matapang man akong tingnan pero pusong mamon talaga ako. =p wala sa looks ang peg talaga!! Hehehe

Gandang gabi sa lahat.

Naging busy lang talaga ako, pasensya na. makakagala din ako sa inyong mga bahay.

Dahil LOVE MONTH I will share this quote:

LOVE CHANGES EVERYTHING…

and please don't forget to share your heart and love to everyone... hindi lang pasko ang kailangan para magshare hehehe i am inviting you po to support the "PBO - BAZAAR FOR A CAUSE" Thanks...

God will provide you more when you share your blessings. =)

Reality 6: Heaven and Purgatory

I just remembered this story again from my office mates about dead people. (aga ng November ko lol)

Is there really heaven? May purgatory rin ba?

Isa lang to sa kwento ng mama ko rin, yong experience niyang kausapin ang kanyang client na humihingi ng tulong sa kanyang opisina…

She was dead na daw, in fact dinala na siya sa morgue dahil na-declare ng patay siya. Ang kwento may isang tao na pumasok sa morgue para buksan ang ilaw, may gumalaw daw at ang taong ito hindi naman natakot na puntahan at tinanggal ang nakatakip sa patay na tao, biglang sabi ng babae na “TUBIG!” uhaw na uhaw ako.

Ang sabi nitong babae, naglakad daw siya ng malayo, paikot-ikot. May nakita siyang liwanag na halos daw hindi niya matingnan dahil sa sobrang liwanag.

The only thing my mom asked her was “have you seen GOD?”

She said daw na “no, but I just heard him saying go back, you still have a mission”

itong pangalawang alam kong storya din galing sa ka-officemate ko…

yong nanay ng ka-officemate ko dati, namatay daw ng ilang oras…

sabi nong nanay, nakikita daw niya ang katawan niya na nakahiga, nasa hospital at kahit yong mga anak, umiiyak nakikita niya rin. Paikot-ikot lang daw siya sa hospital na hindi mapalagay. Tapos may tao daw na sumalubong sa kanya at ang sabi “handa ka na ba?”

tulad ng isang kwento, naglakad sila ng malayo, may hinahanap silang daan kung saan daw yon ang parang point of entry papunta sa kabilang buhay. Parang hindi pa rin daw siya mapalagay, biglang may liwanag at may nagsabi na “bumalik ka na, may kailangan ka pang ayosin”

bumalik siya at pagkagising niya, ang sabi “tubig! Tubig!”

ang layo siguro ng kanilang nilakbay dahil bawat pag-gising ng isang tao, tubig ang unang hinahanap.

Ito ang nagpatotoo sa lahat dahil patay na talaga siya. Yong asawa niya hindi pumayag na eembalsama dahil iba siguro ang kanilang paniniwala.

Dinala ang lalaking ito sa next city para dalawin ang simbahan ni st. Michael, dahil hindi kasya ang kabaong sa isang multicab (yong pinakamaliit) ang ginawa ni misis, pinahiga si mister sa upuan ng sasakyan at niyakap ito. Pagdating sa simbahan, nagdasal lang si misis kasama si mister at ang kanyang mga anak tapos umuwi na sila sa kanilang bahay (same city). Pinahiga si mister sa sala, may kandila sa gilid tapos mga ilang oras, biglang nagising si mister at ang sabi “penge ako ng tubig, ilang oras na ba ako nakatulog!” ganyan! kumusta naman kaya yon kung sakin nangyari yan, aatakihin ako sa puso!

Sa kompanya saan nagttrabaho si mister, alam ng lahat na patay na talaga siya at nong biglang bumalik sa trabaho si mister, lahat gulat na gulat kasi dumalaw pa sila sa burol tapos biglang nag-appear! Heller!

Si mister parang instant healer kagad dahil patay na biglang nabuhay, umaasa ang lahat na may powers na kagad si mister. Nakoh!

Para sakin, totoo na may purgatory at kahit heaven, sa paniniwala lang natin yan.

Minsan din kasi ang close friend ng mama ko, napanaginipan niya si mommy, ang tanong ng kanyang close friend “may pagkain ba kayo dyan? Ano ang buhay na meron dyan?” ang sagot ng aking mommy sa kanyang panaginip ay “oo, madaming pagkain dito, isang tree maraming fruits at peaceful din dito” ng malaman ko iyon isa lang ang nasa isip ko, yong sinasabi sa bible na “TREE OF LIFE!”

God exists in many ways…

Pre - Birthday thoughts

Matagal-tagal na rin pala akong nabubuhay sa mundo natin. Lol ay, hindi naman ako lola pa, nasa midlle age pa ako. Haha bukas magsimula na ako ulit maglakbay sa panibagong chapter sa buhay ko. I still have no plans para bukas, pero sure ako na magluluto ako ng molo ni rix, (binigyan niya ako ng recipe, ako pala humingi haha, nainggit kasi ako na nagluto siya.) ako, si erpats at sissy nalang ang natira kaya malamang will invite my tita and tito, pinsan wag na ang kapitbahay muna, walang handa! Hahaha ilang oras nalang at wala na, dagdag na naman sa edad ko ang 2013 na taon. Hehehe

Akala ko noon joke lang sinabi ng mommy ko na year of the pig ako, akala ko talaga kasi dahil bilog ako, mataba kaya nagjojoke si mader. Lels! Iba kasi magbiro yong nanay ko serious tingnan, strict pero nagtthrow na ng sariling joke niya. So, tama, year of the pig ako! Ka-bday ko pa nga si shawie! Tan-inay! Naalala ko pa noon nong first time kong pumunta ng manila, 6 yrs old ata ako, wala pang dyalibi sa amin nga noon, kahit dunkin donut or mcdo, probinsyang probinsya lang talaga. Kaya nong dumating kami sa manila, pasyal-pasyal, ganyan, at nakita nila ang poster ni shawie na nagendorse pa siya ng LUX na sabon noon, walang hiya, pinatayo talaga ako doon at pinicturan kasi daw magkabday kami, ang tita (hindi namin relative) ko ang nagencourage sa akin kasi artista din si shawie! Hahaha parang ako naman ang nahiya ngayon! Hahaha at dahil wala ngang resto pa sa ciudad namin, lahat ng statwa nila dyalibi, mcdo may picture din ako! Nakakaloka! Dahil bata kapa, wala kang choice but sumunod! Heeeee!! Talaga!!!

Hindi ko rin alam kung maniniwala ako sa mga sinasabi ng iba na kapag Capricorn eh they stick to decision, talagang panindigan, selfless – laging iniisip ang ibang tao kaysa sa sarili, career oriented – talaga lang? depende siguro yon, ayaw ng mediocre na trabaho – oo naninwala ako dito dahil ganyan ako lol, may ambition at commitment sa lahat ng ginagawa niya – ay soh true, achiever din daw – baka, saka ko na sabihin kung achieve na achieve na ang aking mga goals. Hehehe kung sasabihin ni sis arline na totoo ang mga ito dahil magkasunod lang kami ng bday, maniniwala na ako! Hahaha nandamay pa ako.

May handa or wala, para sa akin, kulang pa rin dahil wala na si mommy, this is my 2^nd birthday na wala na si mader, gaya ng sabi ko lagi, I have to live my life kung ano ang meron, dyan pa ang papa at kapatid ko siguro ito muna, yan muna kasi ayoko na magreklamo sa mga bagay na wala diyan dahil lahat ng nangyayari may dahilan. Hindi ko rin alam ano ang naghihintay sa birthday ko bukas, wala akong expectations dahil ayoko madisappoint. Wala na rin akong inisip sa love na dumating bukas kasi wala na nga. Echos! Bitterbitteran ang beauty! Lol

ay, salamat pala kay cyron, unang bumati talaga sa akin sa FB ng happy birthday. hehehe excited? lol thanks gwapong cy! 

Reality 1: The bomb inside me

Pag-gising ko akala ko January  2 na at nagpanic akong tumayo kasi papasok sa trabaho. (gulat na gulat! Haha) i will make more things right this time, una sa pag-bblog, gusto ko ng ibahagi or idisclose slowly kung ano man ang totoong kwento ng buhay ko. Char! Ganyan! Keri lang yan! Positive-positive attraction pa rin ang gingawa ko ngayon! Lels! Ang buhay ko na minsan puno ng galit, sakit, saya at lungkot. Gaya ng sabi ko in the previous entries, ang tao kung ano man ang ugali niya, naging masama man siya or mabuti, hindi kereh ang ugali, may mga dahilan, factors na nagccontribute kung bakit nagkakaganyan ang tao pero laging may pagkakataon bagohin yan sabay ng pagbabago ng mga situation rin sa buhay niya. Ganyan lang! sumeryoso bigla! hahaha

Binago ko ang aking header para sa 2013, ito ay para ma-alala ko ang mama ko sa kulay yellow na yan, hindi dahil paborito ni Pnoy ang color yellow. Yong text na “hold onto someone who will make you the most you that you can possibly be” – attracted to this dahil hindi lang ito nag-rerefer to someone but the things na pwedi mong gawin or isang dream na maging daan para mahanap mo ang contentment at fulfilment sa buhay. Charos! Pero totoo yan! Hehe ito na nga ang realidad sa buhay ko at ikkwento ko yan buong taon kaya sana samahan niyo sa paglalakbay ng aking buhay (parang rizal na rizal lang! lol)

Unang reality na sasabihin ko... [nagpasabog na ako ng unang bomba kanina 12:30 am at sa pag-gising ko ganon din! (lbm kagad? lol)] 

seryoso na talaga...

sasabihin ko na...

Ang tunay kong pangalan! dahil sa pangalan ko lagi akong sumasabit sa mga transaction. Ganyan!

Aaminin ko na, hindi joke ang pangalan ko sa FB account, dahil yon talaga ang real name ko, yong apilyido ni mader before nag-asawa ay pinangalan sa akin, kaya ako talaga ang totoong MS. REDUNDANT!  Yan ang tukso sakin sa school at opisina dahil paulit-ulit ang pangalan ko! (dusa forever ako! Haha) pagdating naman sa mga transaction sa trabaho, pagkuha ng mga ID’s (tin, philhealth,gsis, etc) laging tanong at sinasabi “Miss… ayosin ang pangalan mo, paulit-paulit! Tanda mo na, hindi ka pa marunong mag-fill up!” oh divaah bonggang bongga sila ateh at koyah sa pagiging judgmental! (tan-enah! Bawal manapak! Lol) kereng-kere ang sagot kong (nakasmile) “it’s my real name, pls check my BC to confirm!” (arteh lang!) PAKS! Ganyan lang talaga teh! nasanay na ako sa isasagot ko! Lol buong buhay ko ng dadalhin ang linya na yan kahit sa burol ko malamang may magtatalo din! Chos! Hahaha

Ito ang unang reality ng buhay ko. Ganyan!

Abangan ang susunod… i still don't know what will happen in the next 365 days ng buhay ko, basta ito na ang simula ng buhay ko sa 2013 (parang narinig ko ito sa gma? lol)

I seriously woke up in a hurry thinking it’s January 2 already! Hahaha kakalokah!

5 days to go nalang pala at nasa number 3 nako, at hanggang ngayon walang pinagbago yon pa rin ang pangalan ko! Iyon ang araw ng pagkabuhay ng pangalan ko! Lol

Oppss.. (FB) message from GOD January 1, 2013 10:00am

You will feel better if you notice the sweetness of life.

Notice the smiles of children, the songs of the birds, and the caress of the sun's warmth. This sweetness is for you. Allow it to soothe your soul and bring a smile to your face.

Si God talaga... super nagparamdam na.

Happy New Year Everyone!